و براى ذى القربى » امام دو دست از زانوى خود برداشت و با آن اشاره كرد و سپس فرمود : مقصود از غنيمت به خدا فائدهء روز به روز است جز اين كه پدرم شيعهء خود را از بابت آن حلال كرده تا حلال‌زاده شوند . ( 1 ) 11 - از سماعه كه گويد : از ابو الحسن ( ع ) پرسيدم از خمس ، فرمود : در هر چيزى كه مردم را فائده باشد از كم و بيش ، خمس هست . ( 2 ) 12 - از احمد بن محمد بن عيسى بن يزيد ، گويد : نوشتم : قربانت شوم ، به من بياموز كه فائده چيست ؟ و اندازهء آن كدام است ؟ رأى شما چيست ؟ خدايت باقى بدارد كه منت نهى بر من به بيان اين مطلب ، تا در حرام زندگى نكنم و نه نماز داشته باشم و نه روزه . در پاسخ نوشت : فائده ، آن چيزى است كه به تو رسد در بازرگانى از سود آن و در كشت و كار بعد از مخارج آن يا جائزه‌اى كه به دست تو رسد . ( 3 ) 13 - از ابن ابى نصر گفت : نوشتم به ابى جعفر ( ع ) خمس را پيش از مئونه و مخارج بيرون كنم يا بعد از آن ؟ در پاسخ نوشت بعد از آن . ( 4 ) 14 - از امام باقر ( ع ) فرمود : هر چه از غنيمت كه براى دعوت به شهادت لا إله الّا اللَّه محمداً رسول الله بر سر آن نبرده شده است پس به راستى كه خمس آن از آن ما است و روا نيست بر أحدى كه از خمس ، چيزى بخرد تا آنكه